Μέσα σε ένα κουτί
λαμπερό και ζηλευτό
κλεισμένο βρίσκεται ένα παιδί
ιδιαίτερο και χαρισματικό
Μπορεί να δει τον ορίζοντα
πλατύ και φωτεινό
μόνο από ένα παράθυρο
με κάγκελα σαν από χρυσό
Να τα σπάσει δεν προσπαθεί
γιατί όλοι του λένε
Άστα! Μόνα τους θα πέσουν!
Θα έρθει η στιγμή!
Κι αν χάσει τον εαυτό του
όσο κάνει υπομονή;
Κι αν αρχίσει να πιστεύει
ότι το κουτί είναι η ζωή;
Κι αν ξεχάσει ότι υπάρχει ένας ορίζοντας
έτοιμος ν’ ανακαλυφθεί;
Και το χειρότερο,
αν δεν έρθει ποτέ εκείνη η στιγμή;
Τότε, τι τίμημα θα έχει
που ήταν υπάκουο παιδί;
